Bibliothèque nationale (France). (1839). Anecdota graeca e codd. manuscriptis Bibliothecae regiae parisienses. e Typographeo academico

Segmentation Images poweredbygoogle

thumbnail image thumbnail image thumbnail image thumbnail image thumbnail image thumbnail image thumbnail image thumbnail image thumbnail image thumbnail image
page imgae
page imgae
page imgae
page imgae
page imgae
page imgae
page imgae
page imgae
page imgae
page imgae

Results From Top Two Classifiers

1: Oxford

S ΠΕpΙ KRΜUΙΔ́ΙΑΣ. εε ἐνορῶν, φέρειν ἐκέλευεν ὡραῖά τε καὶ πλακοῦντας, καὶ τέλος “ὁλον ποταμὸν πρὸς τὴν ἔπαυλιν τρAας, τὰ πάντα κατέκλυσεν.̓̓ Ἔστι δε τὸ τοιοῦτον Εὐριπίδου δρᾶμα. (A] τοιαῦτα δέ εἰσι τὰ σατυ- ρικὰ δράματα. Τέλος δε τραγῳδίας μὲν λύειν τὸν βίον, κωμῳδίας δε συνιστᾶν αὐτὸν, σατυρικῆς δὲ τοιούτοις θυμελικοῖς χαριε͂ν 5 τισμοῖς καθηδύνειν αὐτόν. Αυρικοὶ δε, οἱ καὶ κυκλικοὶ καὶ διθύ- ραμβοι, ἢἀθλητὰς ἀγῶσι νικῶντας ἐπῃνουν, ἢτὸν Διόνυσον ὕμνουν, ἢ ἑτέρους θεούς. Ἔτι ἰστέον ὅτι κατὰ Διονύσιον (ί] καὶ Rράτητα (m] καὶ (π] Εὐκλειγηνæ, μέρη κωμῳδίας εἰσὶ τέσσαρα. πρόλογος, μέλος 10 χοροῦ, ἐπεισβιον καὶ ἔξοδος. Rαὶ πρόλογος μέν ἐστι τὸ μεχρὶ τοῦ χοροῦ λεγομένη ρῆσις. μέλος καλεῖται χοροῦK. ἐπεισογιον δέ ἐστι μέλος μεταξὺ μελῶν καὶ ρήσεων δύο χορῶν.̓́ εξοδος δέ ἐστιν ἡπρὸς τῷ τέλει τοῦ χόρου ρῆσις. μέρη δε παραβάσεως ἑπτα.́ ἑπτάκις γὰρ ὁχορὸς ὀρχεῖτο. ε’πειδὰν δε εἰς την ὀρχήστραν εἰσήρχετο, ηὲν δη ι5 καὶ λογεῖον καλοῦσιν.̔ Ημὲν οὖν πρώτη ὄρχησις κομμάτιον ἐλέ- γετο. ἡδε δευτέρα παράβασις ὁμωνύμως τῶι γένει ἐκαλεῖτο. Rαὶ γὰρ τὸ ὁλον τοῦτο ἑπτάστροφον σχῆμα παράβασις ἐκαλεῖτο. ἡδε τρίτη μικρόν. ἡδε τετάρτη. ῳδη καὶ στροφὴ ἡδε πέμπτη ἐπίρ- ρημα. ἡδὲ ἕκτη ἀντωι δη καὶ ἀντίστροφος. ἡδε ἑβδόμη ἀντε͂ 20 πιρρημα. Εἰσελθὼν οὖν ὁχόρος εἰς τὴν ὀρχήστραν μέτροις τισὶ διε- λέγετο τοῖς ὑποκριταῖς, καὶ πρὸς τὴν σκὴνην ἑώρα τῆς κωμωι δίας. Ἂν οὖν ὡς ἐκ πόλεως ἐβάδιζε πρὸς τὸ θέατρον, διὰ τῆς ἀριστερᾶς ἁψίγος ἔβαινεν. ἂν δὡς ἀπ ἀγροῦ, διὰ τῆς δεξιᾶς. τετραγωνιζο-́ 25 μενός τι ὁχορὸς πρὸς μόνους τοὺς ὑποκριτάς. ἀπελθόντων δε τῶν ὑποκριτῶν, πρὸς ἀμφότερα τὰ μέρη τοῦ δήμου ὁρῶν, ἐκ τετρα- μέτρου δεκαὲξ στίχους ἀναπαίστους ἐφθéγγετο. καὶ τοῦτο ἐκα- λεῖτο στροφη.̔́ εἶτα ἑτέρους τοιούτους ἐφθéγγετο, καὶ ἐκαλεῖτο ἀντίστροφος, ἅπερ ἀμφότερα οἱ παλαιοὶ ἐπίρρημα ἔλεγον. ὁλη δὲ 30 ἡπρόσοδος τοῦ χοροῦ ἐκαλεῖτο παράβασις. Συμβαίνει δε τὸ ε’πίρ- ρημα πέντε σημαίνειν. αὐτό τε τὸ οἰκεῖον σημαινόμενον, καὶ τὴν στροφὴν καὶ ἀντίστροφον καὶ ὠι δην καὶ ἀντωι δήν. ἐπεὶ δὲ ἡμὲν An2e8cdΙ.nnomsatrrg. .̓́t. ισI IωIς .Εpὐ. φ3 4υλ3ί .δην se2d9 fIa,leseoa tcoallilqatu.1. dT. 2etz .π. τραγ .ποͅ ήσ . 1 1 1 1 UΕp1 RRΜRIΔIAΣ. . 9 στροφὴ τὴν ὠι δην σημαίνει, ἡδε ἀντίστροφος τὴν ἀντῳδήν. Γένοιτο δἂν σαφεστέρα ἡτῶν τοιούτων διδασκαλία ὡδέπως. ’Εν ἐαρινῶι καιρῷ πολυτελέσι δαπάναις κατεσκευάζετο ἡσκηνὴ τριωρόφοις οἰκοδομήμασι, πεποικιλμένη παραπετάσμασι καὶ ὀθόναις λευκαῖς 5καὶ μελαίναις, βύρσαις τε παταγούσαις καὶ χειροτινάκτῳ πυρὶ, ὀρύγμασί τε καταγείοις καὶ ὑπογαίοις, καὶ ὑδάτων δεξαμεναῖς εἰς τύπον θαλἅσσης, ταρτάρου, ᾅδου, κεραυνῶν καὶ βροντῶν, γῆς καὶ νυκτὸς, ου’ρανοῦ, ἡμέρας καὶ ἀνακτόρων, καὶ πάντων ἁπλῶς. αὐλά́ς τε οὐ μικρὰς εἶχεν ε’ξειργασμένας, καὶ ἁψῖδας εἰς τύπον ὁρῶν. Διὰ 10μὲν οὖν ἀριστερᾶς ἁψῖδος ε’χώρουν, εἰ ὡς ἐκ πόλεως ἦσαν ὁδεύοντες ὡς πρὸς ἀγροὺς ἢθέατρα. ἂν δὲ πρὸς πόλιν ὡς ἐκ θεάτρου ἢα’π ἀγροῦ, διὰ δεξιᾶς. Τοιαύτη μὲν ἡτῆς σκηνῆς ἐργασία. Τὰ σκηνικὰ δἀπ’ αὐτῆς καλούμενα δράίιατα καὶ πρακτικῶς ἐτελεῖτο καὶ λογικῶς. σύστασις δὲ τούτων ὑπῆρχε τὰ τῶν ὑπο- 15 κριτῶν πρόσωπα. Ταῦτα δε τοῖς μὲν τραγικοῖς καὶ σατυρικοῖς α’νὰ δεκαὲξ δσαν. ὁκωμικὸς δὲ εἶχεν εἴκοσι τέσσαρα. ἂδη πρόσωπα ὑποκριτικὰ τῶν τριῶν σκηνικῶν ποιημάτων, τὰ οἰκεῖα τῶι καφ ἑνὶ αὐτῶν καὶ οἰκείωι ἠθροισμένα δρῶντα, ἡχορὸς ἐκαλεῖτο. Διαιρεθεὶς δὲ ὁχορὸς εἰς τμήματα δύο, ἡμιχόρια ὠνομάζετο, παραχρηστικῶς 20 δε καὶ χορός. εἰ δὲ καφ ἔνα ἐτέμνετο, ὑποκριταὶ ἐκαλοῦντο κοινῷ ὀνόματι, διὰ τὸ μὴ δύνασθαι μιᾶι κλήσει περιειλῆφθαι, ὡς ὁχορὸς καὶ τὰ ἡμιχόρια. Διαιροῦνται γὰρ τὰ μερικὰ ταῦτα εἰς πολλὰ̀, εἰς προλογίζοντας, εἰς α’γγέλους, εἰς ε’ξαγγέλους, εἰς κατασκόπους, εἰς φύλακας, εἰς ἥρωας, εἰς θεοὺς, καὶ εἰς ἄλλα μύρια. 25 Τούτων οὖν προσώπων τὸ όλον ἄθροισμα,̀ ὸκαὶ χορὸς ἐκαλεῖτο, εἰσελθὸν εἰς τὴν ὀρχήστραν, ησν ἔφασαν καὶ λογεῖον, (ἐκαλεῖτο δε ἡεἰσέλευσις εἴσοδος, καὶ ἐπήλυσις, καὶ ἐπίβασις, καὶ πάροδος, καὶ παράβασις], εἰσελθὸν οὖν καὶ παραβὰν εἰς τὴν ὀρχήστραν πρὸς τοὺς ὑποκριτὰς τὸν λόγον ποιούμενον, τὸ πρόσωπον βλέπον εγχε 3o πρὸς τὴν σκηνήν. ἐξελθόντων δὲ τῶν ὑποκριτῶν, πρὸς τὸ τοῦ δήμου μέρος ἐστρέφετο, ἢτὸ δεξιὸν ἢτὸ ἀριστερὸν. καὶ πάλιν ἀντε- στρέφετο πρὸς τὸ ἕτερον, καὶ ἐλεγέ τι ἑκατέροις τοῖς μέρεσι. εἶτα ἐξήρχετο, καὶ τέλος τὸ δρᾶμα ἐλάμβανεν. Ταῦτα μὲν οὖν δσαν πρακτικὰ τέσσαρα μέρη τοῦ δράματος, παράβασις, στροφἢ, ἀντί- 35 στροφος καὶ̓́ εξοδος. καὶ λογικὰ δὲ μέρη αὐτῆς τέσσαρα, ἀντὶ c ῳͅ 9S ἰαμβικὴ συζυγία τροχαῖος σπονδεῖος τρίβραχυς σπονδεῖος υυυ -- - υ-υ-υ-υ-υ ΠapÌ τoτ τp1́τoτ a̓111Ν1π1́oτ τᾶΝ̓ ΟΑτωπ1́αΝ. Tοῦ τρίτου εἴδους ἡστροφὴ καὶ ἡἀντιστροφή́ γε 25 ἐννέα κώλοις σύγκειται, ἡε’πῳδὸς ζἐννέα. 23 Sic. οικεια γαρ ιωνικοις τα μετρα του τροχαιου. ,̀̀̓́̓ -- 5Ἔστι γὰρ ἀκατά́ληκτος καὶ τρίμετρος ὁστίχος. εὕρηνται καὶ τρισύλλαβοι ἐν ταῖς τροχαι..καῖς γε ταῖς χώραις οὐκ ἀνοίκειοι. ἐν δε τῷ λάτι..́ονm γε εὕρηται συνεκφώνησις, συνίζησις ὡς θέλεις. ΠapÌ τoτ Ἑaαóπoτ aάΑoτ. 1o̔́ Εβδομον δε ἰωνικὸν δίμετρον ἐκδιδάσκου, 15 ΠΕPΙ ΠΙNΔΑPIKΠN ΜΕTPRN. πρῶτον δὲ τὸν ἰωνικὸν,̓́ ιαμβοι δἐπὶ τούτοις. οὐδὲ γὰρ μία πέφυκεν οἰκείωσις τοῖς μέτροις. ἂν γὰρ τροχαῖοι ἔκειντο ἰωνικὸν καλοῖτο. διαι αμβος -̀́υ- ΠΕp1̀ τoτ o̓υοdoτ κάΑoτ. Τὸ ὄγδοον ἰαμβικὸν μικτὸν ἀπὸ τροχαίων, τρίμετρον καταληκτικὸν ὡς λέγεσθαι καὶ στίχονR. ἡδε συζυγία σοι ἡπρώτη τοῦ τροχαίου 20 οὐ τῶν τροχαίων εὐμοιρεῖ, α’λλάγε καὶ σπονδείου Ατῆι δευτέραι χώρᾳ δε ὡς ἔφην ἐν τροχαίοις. ..̀ -υ ιωνικα ηαντισπαστος - υ-υυ τρ οχαικη -υ Kπρώτη God. Β. Πap1̀ τoτ Ἕaτoτ xάΑoτ. Ἔκτον μικτὸν τροχα.ι.κὸν ἀπσγε συζυγίας ι’αμβικῆς τῆς πρώτηςR μὲν, ὅρα δε καὶ θέσιν. --υ- ἴαμβοι mSchol. Cod. R. καὶ τοῦτο ἀντισπαστικόν ἐστι τρίμετρον καταληκτικδν ἐξ ἐπιτρίτου βκαὶ ἰάμβων. οἀεῖοι γὰρ οίπRες ἀντbπαστοι. εͅω - I4ςl ΤΖΕTΖOΤ ΠΕP1̀ τoτ uΈΝuτoτ κóΑoτ. Υὸ πέμπτον δε τροχα.ι.κὸν ὅμοιον τῷ τετάρτῳ. τροχαικα -υ--.-υ.-“-υ.-. Πap1̀ τoτ Ἕπτoτ κάAoτ. Τὸ ἕκτον δίμετρόν ἐστι καὶ καταληκτικόν γε. τροχαι.κὸν δε γίνωσκε ὑπάρχειν σοι τὸ κῶλον. τροχαιοι -“.-υ-υ.- ΠΕp1̀ τoτ Ἑaαóπoτ κóΑoτ. Ἕβδομον e’γκωμιολσγικὸν, καὶ πλεονάζει δακτύλωι ,ὁθεν λέγουσι τοῦτο ἐπιλαμβάνειν. δακτυλικὰ δακτυλικὸν -υυ.-υυ.-.--.“-͂-υυ ΠΕp1̀ τoτ o̓ταóoτ xáΑoτ. Ὄγδοον χοριαμβικὸν ὑπερκατάληκτόν τε τελεῖ δε εἰς δίμετρον μικτόν τε τοῖς ἰάμβοις. ὁπρῶτος γὰρ χορίαμβος. δεύτερος ε’κ σπονδείου, τρίτος ποὺς ὁσπονδεῖος δὲ κατὰ δισυλλαβίαν. τῶι μέτρῳ δοὐ λυμαίνεται.̓́ ιαμβος γὰρ ὁἄλλος τέταρτος εὑρισκόμενος ποὺς ἀπολελυμένος. χοριαμβικὰ -̀ύ͂ --υ- ἰαμβικὰ συλλαβὴ - ΠΕυ1̀ τoτ ἘΝΝΆτoτ κάὶ oτ. Ἔννατον Εὐριπίδειον ληκύθιον εἰ θέλεις. τροχαῖος ἑφθημιμερὴς ἔστι γὰρ τὸ τοιοῦτον. τροχαικα - -υ-υ-υυ 5 10 15 20 ωπtt Iγ6 FR ΥRN MAPRΟΥ. τί οὖν παραπέμψαι δυνάμενον,̀ ὸν καὶ μόνον φιλοσοφία. τοῦτο δὲ ἐν τῷ τηρεῖν τὸν ἔνδον δαίμονα ἀνύβριστον καὶ ἀσινῆ, ἡδονῶν καὶ πόνων κρείσσονα, μηδὲν εἰκῆ ποιοῦντα, μὴδε διoξευσμένως καὶ μἐθ ὑποκρίσεως, ἀνενδεῆ τοῦ ἄλλον ποιῆσαί τι, ἢμὴ ποιησαι. s̔́Oτι οὐχὶ τοῦτο μόνον δεῖ λογίζεσθαι, ὅτι κἀθ ἑκάστην ἡμέ- ραν ἀπαναλίσκεται ὁβίος, καὶ μέρος ἔλαττον αὐτοῦ καταλείπεται. ἀλλὰ κακεῖνο λογιστέον, ὁτι εἰ ἐπὶ πλέον βιώι ῃτις, ἐκεῖνό γε ἄδηλον, εἰ ἐξαρκέσει ὁμοία αὖθις ἡδιάνοια πρὸς τὴν σύνεσιν τῶν πραγματων. 1o̔́ Oτἱ Ιπποκράτης πολλὰς νόσους ἰασάμενος, νοσήσας ἀπέ- θανεν. οἱ χαλδαῖοι πολλῶν θανάτους προηγόρευσαν. εἶτα καὶ αὐ- τοὺς τὸ πεπρωμένον κατέλαβεν. Ἀλέξανδρος καὶ Πομπηι.́ος, καὶ Γαίος, καὶ Kαῖσαρ ὁλας πόλεις 5 1o τοσαυτάκις ἀνέλοντες, καὶ ε’ν παρατάξει πολλὰς μυριάδας ἱππέων 15 καὶ πεζῶν κατακόψαντες, καὶ αὐτοί ποτε ἐζήλουν τοῦ βίου. Ἡράκλειτος περὶ τῆς τοῦ κόσμου ἐκπυρώσεως τοσαῦτα φυσιο- λογήσας, ὕδατος τὰ ἐντὸς πληρωθεὶς, βολβίτωι κατακεχρισμένος, ἀπέθανε. Δημόκριτον μὲν οἱ φθεῖρες. Σωκράτην δε ἄλλοι φθεῖρες ἀπέ- 20 κτειναν. τί ταῦτα ;ἐνέβης, ἔπλευσας, κατήχθης, ἔκβηθι. εἰ μὲν ἐφ ἕτερον βίον, οὒδεν θεῶν κενὸν οὒδε ἐκει.͂ εἰ δε ἐν ἀναισθησίᾳ πάσῃ, πόνων καὶ ἡδονῶν ἀνεχόμενος, καὶ λατρεύων τοσούτῳ χείρονι ἀγγείωι ,ἢ περίεστι τὸ ὑπερετοῦν. τὸ μὲν γὰρ νοῦς καὶ δαίίιων. τὸ δε γῆ καὶ λύθρος. Ἐθιστέον ἑαυτὸν μόνα φαντάζεσθαι, περὶ ὦν εἴ τις ἄφνω ἐπα- νέροιτο, τί νῦν διανοῇ ;μετὰ παρρησίας παραχρῆμα ἂν ἀπο- κρίναιο, ὁτι τὸ καὶ τό. ὡς ἐξ αὐτῶν εὐθὺς δηλα εἶναι, ὁτι πάντα ἁπλᾶ καὶ εὐμενῆ, καὶ ζώου κοινωνικοῦ, καὶ ἀμελοῦντος ἡδονικῶν. 25 ἢκαθάπαξ ἀπολαυστικῶν φαντασμάτων, ἢφιλονεικίας τινὸς, ἢ30 βασκανίας καὶ ὑποψίας, ὅτι ἐν ᾦαὐτὸ εἶχες. ὁγάρ τοι ἀνηρ ὁ τοιοῦτος, οὐκέτι ὑπερτιθέμενος τὸ ἐν ἀρίστοις ἤδη εἶναι ἱερεύς τις, καὶ ὑπουργὸς θεῶν, χρώμενος καὶ τὸ ἔνδον ἱδρύμενον αὐτῷ,̔ ὸπαρέ- q. Marc.Antoniu.lib.1.u...φ1. 1o Ib.1d. δ. 3. . 1 ] l i R4 ε3ι περὶ γὰρ ταύτην σφάλλεται ὁἀκρατὴς, καὶ ταύτης τῆς μερικῆς δCης κρατούσης, ἡττᾶται ὑπὸ τοῦ πά́θους. τὸν γὰρ λόγον τὸν καθόλου λέγει μόνον, καὶ τῶι ἀέρι διαλύεται. 114g.A,34.-͂Πvu...C, 4,5.p, 136. 3ἱςΟγὰρΣάτυρος 5“ τεθνηκότι τῶι πατρὶ ἀποκαρτερήσας ἀπέθανε.̓ ’4̓ Ερῶν γὰρ κορης τινος, και προς την μοιχειαν τον πατερα ευρων συνεργουντα, τοσοῦτον ἔκτοτε τὸν πατέρα ἐφίλησεν, ὤστε καὶ τοῦ πατρὸς τελευ- τήσαντος, ἑαυτὸν κατεκρήμνισε. O̔ τὴν μητέρα καθιερήσας καὶ φαγὼν]̔ Oβέ́ρξης ριανείς, 10 1148. Β.--E.vu... C. 6, 3. P. 141.̔ Oμελαγχολικὸς χυμὸς κεκαυμένον ἐστὶν αζμα,̔ ὸταυτόν πως ἐστὶ τῷ ἐσβεσμένωι ἄνθρακι, ὂν κάρβονον ὀνομάζουσιν. ἐφ φκαὶ οἱ τὸν τοιοῦτον χυμὸν πλεο- νάζοντα ἔχοντες, ὁιαοίως τούτωι ὀρέγονrαι, ὤσπερ καὶ οἱ δξώδους χυμοῦ πλήρεις τῶν ὀξέων. - ] 15 1I50. Β,9.--UvR... C.8, 6.p. 141. Θεοδέκτηςτραγικὸς δν,ί καὶ πα.ράγει τὴν χεῖρα δεδηγμένον τοκν Φιλοκτήτην ὑπὸ οv̔́φεως, καὶ μέχρι μὲν πολλοῦ, ἀντέτεινε πρὸς τὰς λύπας καὶ τοὺς πόνους,̔́ υστερον δε ἡττή́θη καὶ ἐβόα, κόψατε τὴν ἐμὴν χεῖρα. 1 2̀̀ 0ο͂ μ Πε γο -α ςλ αὀ͂ υ ιν -γ ὰο ύρ ῥ͂δ ησ θ αῆ νσ αε .͂τὑ τα αι ι. μαα, λλ αλ κὰ̀ ὸς σ υ γδ ιγ όν τω ιμ οἡ ντ ιτκ ήό νθ ηε ,σ ὑ τπι .ὸ͂ κτ αῶ ὶν ὁλ υ Kπ αῶι ρν -. κῖνος τραγικὸς δν. ὁδὲ Kερκύων εγχε θυγατέρα τὴν Aλόπην. μαφὺ̀ν δε ὅτι ἐμοιχεὕθη ἡαυετοῦ θυγάτἠρ Αλόπη, ἠρώτησεν αὐτὴν τίς ὁμοιχεύσας, λέγων, εἴ μοι τοῦτον εἰποῖς, οὐδόλως ἂν λυπῆθῃς, εγτα εἰπούσης τῆς Αλό́πης τὸν αὐτὴν μοιχεύσαντα, οὐκέτι ὁKερ- 25 κύων ὑπὸ τῆς λύπης ἔφερε Cην, ἀλλὰ̀ τὸ Cην ἀπελέγετο. ογον καὶ ὁKερκύων, ὁὑπὸ τοῦ Εαρκίνου παραγόμενος ἡττηθεὶς ὑπὸ τῶν λυπῶν, οὐ μαλακὸς ρῆθη. ὥσπερ καὶ ὁπειρώμενος κατέχειν τὸν γέλωτα, εἶτα ἂθρόον ἐγκαγχά́ζει, τοιοῦτος καὶ ὁKερκύων, μέχρι μὲν πολλοῦ πρὸς τὴν λύπην ἀντέτεινεν, εγτα ἡττήθη, ᾡσπερ καὶ 30 ὁε͂͂͂͂νοφάντης. ΗΘIΕA NIROΜAχΕIΑ. 1153. Α. Πάλιν ἐδογαζόν τινες, ὅτι ἐπεὶ τὸ ἡδὺ μισεῖ ὁ σώφρων, καὶ ἐπεὶ ὁφρόνιμος τὸ ἄ̔λυπον διώκει καὶ ζητεῖ, κα.ὶ τὰ παιδία καὶ τὰ θηρία τὸ ἡδὺ ζητεῖ, λοιπὸν ἡἡδονὴ οὐκ ἔστιν ἀγα- θὁν. πειρᾶται οὖν λύειν τὰς τοιαύτας δβας. 3ͅSehol. antiq. m. . I12 4Schol. rec. m. ι S94 ΣχΟΑΙA ΣΤΕΦANOq̀ ΕΙΣ ΤΗVt γάσασθαι, καὶ τὰ δἰ ὦν κωλύονται τόδε ποιῆσαι. οζον εἰ ρἁδιον, εἰ δίκαιον τόδε τι, προτρεπόμεθά σε αὐτὸ ποιῆσαι. καὶ χάριν τι- νὸς, οἷον φυλακῆς, πόλεως. ἢἐλάττων ἡζημία παρὰ τὸ πρᾶγμα τὸ πραχθεν, ὡς ἐπὶ τῆς ἀντιστάσεως ἔχει, τὸ κόψαι τὸν στρατη- γὸν τὸ τεῖχος,̔́ ἰν ἐξέλθοιεν οἱ στρατιῶται καὶ ἄκοντες, καὶ συμ- 5 μίξωσι τοῖς πολιορκοῦσι, καὶ νίκην ἐργάσωνται.̓ Εκ μὲν τῶν ἀποτρεπόντων ἀπολσγοῦνται, ἐκ δε τῶν προτρεπόντων κατηγοροῦσι. κατηγορῶ γάρ τινος, λέγων διατί τβε τι οὐκ ἐποίησας, καί τοι ρἁδιον καὶ συμφέρον. πάλιν ἀπολογοῦνται4I ὑπέρ τινος, λέγων, δι- καίως οὐκ ἐποίησεν ὁδε τόδε. ἀδύνατον γὰρ ην καὶ ἀσύμφορον. C. 23, 29.̓ Αφροδίτη ἐξ ἀφροσύνης κέκληται ἐν τῷ δράματι τῶν Tρωάδων, ὑπὲρ ἑαυτῆς δημηγορησάσης τῆς Ελένης πρὸς Mενέλαον. ἀπολσγεῖταιR̔ Εκάβη πρὸς αυ’τὴν καὶ δείκνυσιν αὐτὴν ψευδομένην. ἀλλὰ̀ καὶ ἐν τοῖς τῶν θεῶν ἐπαίνοις, ὡς ὁχεὺς ὀνο- 10 μάζεται, ὡς ζωῆς ἡμῖν43 αἴτιος. τὴν δὲ αἰτιατικὴν Δία λέγομεν, 15 διὰ τὸ προνοητικὸν αὐτοῦ πρὸς ἡμᾶς καὶ φυλακτικὸν, διὰ τὴν διὰ πρόθεσιν. δἰ αὐτοῦ γὰρ συντηρούμεθα4ι. C. 24, 2. Τὰ παρὰ τὴν λέξιν σοφίσματα ἑξαχῶς συμβαίνει. αὐτὸς δἑ ὲν μέρος τούτων τίθησι, τὸ μὴ συλλογισάμενον συμπερ- ασματικῶς εἰπεῖν τὸ τελευταῖον. ὡς ὁΠαρμενίδης, τὸ παρὰ τὸ 20 ὂν, οὐκ ον, τὸ οὐκ ον, οὒδεν,̔ ὲν ἄρα τὸ ὄν. τελευταῖον δε εἶπε καὶ οὐ συμπέρασμα. ὁτι κυρίως συμπέρασμα τότε ἐστὶν, ὅτε καὶ προτάσεις. φαινομένως δὲ ἐνθύμημα ἐστὶ καὶ τὸ ἐν τοῖς ε’νθυμη-́ μασι τὴν μείζονα πρότασιν καὶ παραλελειμμέντίν, ηον καὶ ἀντι- κεῖσθαι φησὶ τῆι α’ληθεῖ, “ἀντικειμένὠ̓ς τουτέστι ψευδῶς εἰπεῖν. 25 ψευδοῦς γὰρ ὄντος τοῦ, ὅτι πᾶς ὁνύκτωρ πλανώμενος, κλέπτης. ἡ πρότασιςR καὶ μείζων και4̀6 παρελείφθη. ἡἀντικειμένη ἀλὴ̀θης ἡ οὐ πᾶς. “καὶ τὸ τοῖς ἐνθυμήμασι συνεστραμμένως47.̓̓ συνεστραμ- μένον τὴν μείζονα πρότασιν λέγειι8, ὡς παραληφθεῖσαν μὲν, συ- στρέφουσαν δε καὶ ἐνάγουσαν τοὺς δικαστὰς πρὸς εὕρεσιν ἑαυτῆς. 30 διὸ καὶ ἐν τῆι α’ποδεικτικῆι εἶπε συμπείθουσα. σὺν τῇ καθόλου γὰρ τῇ παραλελειμμένῃ ἐκείνιη, ὁλον τὸν συλλογισμὸν ο-̔ιον ἀπαρτί͂ ιε μ8 φ4τ α1 ού͂ͅ νἀτ επο ιο γἡλ ὰο αγρ ἰο τλῦ ι με άγατε ιι ι. κ. ή. ιι 2s ἀπ πρ οό λτ αυ μσ ιῖ ςτ αἡ ι. ἡ. ι6 Ο4 3n, Ο. n1 .ί -ἤ το dι ισ τυ νο͂ ευ τσ οτ ρ γα ὰμ ρμ πέ ν αη ρν -. SO5 δέ ἐστι διὰ τὸ τὴν ἀπόβασιν γίνεσθαι τότε, ὅταν τις ἀπὸ τῆς νεὼς πρῶτον 4ο ἐκβὰς πατήση. τηνικαῦτα εἰς τὸν αἰγιαλόν. ἡδε Μυσία πορρωτάτη 4I τῆς θαλάσσης ἐστίν. C. 1, 9. “Ἀλλ ὥσπερ ἐκ τῶν τετραμέτρων εἰς τὸ ἰαμβεῖον 5μετέβησαν.̓̓ τοῦτο ἀνώτερον εἴρηται, ὅτι οἱ ἀρχαιότεροι ποιηταὶ τροχα.ι.κοῖς ἐχρῶντο, αr̀ λέγεται τετράμετρα, διὰ τὸ μέχρις ὀκτὼ ποδῶν βαίνειν, κατὰ διποδίαν μετρούμενα. ὦν τετραμέτρων ἀρετή ἐστι τὸ εἶναι τροχα.ι.κὸν τετράμετρον καταληκτικὸν, οί͂ον ἐστὶ παρὰ τᾧ Ερμογένει παραμυθὴθεν, τὸ ες οὗτος ἀστράτευτος ἑάλω, 10 “καὶ κέχρηται συμφορᾶι .̓̓“ οὗτος ἀστρα,̓ διποδία τροχα.ι.κὴ ὡς ἓν μέτρον εἰλημμένη. “τευτος ἑάλω,̓̓ ἑτέρα καὶ τοῦτο διποδία, ὡς εν καὶ αυ’τὴ μέτρον, ἀπὸ τοῦ τροχαίου, καὶ ἀντὶ δακτύλου, ἤγουν ἀναπαίστου. οὗτος γὰρ καὶ ἀντιδάκτυλος λέγεται. “καὶ κέχρηται.̓̓ ἑτέρα καὶ τοῦ τοδιποδία, ἀπὸ τροχαίου καὶ σπονδείου. 15 ιδοὺ τὸ πᾶν τρίμετρον ἐστὶ τὸ “οὗτος ἀστράτευτος ἑάλω καὶ “κέχρηται.̓̓ τὸ δε ει συμφορᾷ,̓̓ ἑτέρα διποδία τάχα λειπομένη μιᾶς συλλαβῆς, ἀπὸ τροχαίου συνισταμένη καὶ μιᾶς συλλαβῆς τροχαίου, τῆς ρ-α δηλὰδη συλλαβῆς. διὰ τοῦτο καὶ καταληκτικὸν λέγεται τὸ ὅλον τετράμετρον τροχα.ικόͅν εἰ δε εἶχε καὶ τὴν ἑτέραν 20 συλλαβὴν, ἐλέγετο ἂν τροχα.ι.κὸν τετράμετρον ἀκατάληκτον. ἀλλ ἀρετὴ τοῦ τελείου τροχαίου αὕτη ἐστὶ, τὸ εἶναι τροχαι..κὸν τετρά- μετρον καταληκτικόν. ὥσπερ καὶ τοῦ ἰάμβου ἀρετὴ, τὸ ἰαμβικὸν τρίμετρον ἀκατάληκτον. ὡς τὸ, ὦπαντὸς ἔργου καὶ θεημροῦ λόγου. 25 τρίμετρα γάρ εἰσι τὰ ἰαμβικα.́ οί͂ς καὶ οἱ νέοι ποιηταὶ χρῶνται, ὥς φασιν οἱ τὰ ἑξάμετρα ποιοῦντες. ἑξάμετρον τὸ ἡρωικόν ἐστι. τοῦτο κατὰ διποδίαν μετρεῖται. ἀρετὴ δε καὶ τούτου, τὸ μὴ εἰς τέλειον ἡρωικὸν καταλήγειν, ἀλλὰ ἡρωικὸν ἑξάμετρον καταληκτι- κόν. ὡς πάντα σχεδὸν τὰ ἔπη τοὗ Oμήρου ἔχουσι. τὸ ἡρωικὸν 30 ἑξάμετρον ἀκατάληκτον γίνεσθαι, σπάνιόν ἐστιν. ὡς τὸ, καὶ πὺξ ἀγὰθον l1ολυδεύκεα. C. 3,1. Τὸ εε κατευορκήσαντἐ̓ς τινὲς, οὕτω λέγουσι, τοὺς κατά τινος εὐορκήσαντας, ἤτοι ἀληθεύσαντας. ιo πρῶτο,́ . pΗTΟplRΗN APΙΣΤOΤΕΑOΥΣ. ιl πορρωτάτω. ι2 κατὰ διποδίαν μετρούμενα om̔ ur ι . ΕKAOPAI ΔlΑΦOPΟI. 3Πᾶ2 ἌppΕΝκ κΑÌ oŔΑΕΑ τ1́ΝΕτΑ1. 84I Π̓́σπερ τῶν ὄρχεων ὁμέν ἐστι δεξιὸς, ὁδὲ ἀριστερός. καὶ ὁ μὲν δεξιὸς, μᾶλλόν ἐστι θερμότερος, ὁδε ἀριστερὸς ἧττον. οὕτω καὶ ἡμήτρα δύο ἔχει κόλπους ὑποδοχέας τοῦ ἀρρενικοῦ σπέρμᾶ 5τος, τὸν μὲν δεξιὸν, τὸν δε α’ριστερόν. ἐπεὶ οὖν θερμότερόν ἐστι τὸ ἄρρεν τοῦ θήλεος. τὸ μὲν ἐμπεσὸν σπέρμα εἰς τὸν δεξιὸν κόλ- πον, ἄρρεν γίνεται διὰ τὴν θερμότητα. τὸ δε εἰς τὸν ἀριστερὸν, θηλυ διὰ τὴν ψυχρότητα. ὅταν δὲ τὸ ἐμπεσὸν σπέρμα εἰς τὸν δεξιὸν κόλπον θηλυ γένηται, ἀρρενοπώτερον γίνεται, καὶ τρίχας ε’ν 10τῷ πώγωνι φύει. ἡνίκα δε τὸ ἐμπεσὸν σπέρμα εἰς τὸν ἀριστερὸν ἄρρεν ἀποκαταστῇ, θηλυπρεπέστερον ἐστὶ καὶ τοῦ δεόντος μαλα- κώτερον. εὕρηνται δὲ τοιαῦται μεταβολαὶ ἀνδρῶν τε καὶ γυναικῶν. 4Δ1Ατ1́ PτΝù RoΑAÁa1s zτΝoτx1Άzoτ2Α oτ zτΑAAΝaÁΝΕ1. Διὰ πολλὰ̀ς αἰτίας οὐ συλλαμβάνει γυνὴ συνουσιάζουσα, ὅταν 15 ἢθερμοτέρα ᾖτοῦ δέοντος, ἢψυχροτέρα, ἢξηροτέρα, ἢὑγροτέρα. ἢὅταν παραλελυμένα ἔχηι τὰ μόρια, ἢὅταν τύλους ἔχῃ καὶ σαρ- κώσεις. ἢὅταν α’ραιοτέρα ᾖτοῦ κατὰ φύσιν καὶ μικροτέρα, καὶ παρὰ τὴν τοιάνδε κράσιν τοῦ ἀρρενικοῦ σπέρματος, οὐ δύναται συλλαβεῖν, καὶ παρὰ τὴν τοῦ ἀρρενικοῦ αιδοίου ἀμετρίαν, ογον ἢ 20 λοξωσιν, μὴ δυναμένου τὸν γόνον εὐθυβολεῖν, ἢἀπόστασιν ἢ παρέγκλησιν. καὶ δι’ ἀρρωστίαν δε ἐπὶ σύμβασιν καὶ διά́θεσιν τινὰ οὖσαν ἀπὸ γενέσεως. καὶ ἄλλ ἅττα εἰσὶν αἴτια τοῦ μὴ κύειν τὰς μιγνυμένας ἄρρεσι τῶν γυναικῶν. καὶ διὰ τέχνην δὲ πολλἅκις τὸ ἀσύληπτον γίνεται, ὅταν ἐξεπίτηδες, ἢὁ ἀνηρ ἢἡ γὺνη, περὶ τὴν 25 φύσιν τοῦ σπέρματος πανουργεύωνται. ἔστι γάρ τι καὶ τοιοῦτον εἶδος ἐν τοῖς αἰτίοις. 5Δ1Ατ1́ ο1́ΑτωA RΑ1̀ τp1́ατΝΑ τ1́ΝΕτΑ1. Kαὶ τοῦ δίδυμα καὶ τρίδυμα γίνεσθαι πολλὰς ἄν τις αἰτίας διαριθμήσηται. τὴν σχέσιν τοῦ σπέρματος, τὴν γονιμότητα τῆς 3Reest hoc caput .1n Pabr. sed exstat .1n Allat. Cod. τevera ergo, contτa quam cred1.d1.t Fabr1.cius, opusculum Pselli ni̓nus 1.ntegrum ed1.dit. Vid. ej. not. ad calc. Op. p. 184. 4Βeæt 1.n Fabr. sOeest 1.n Fabr. ᾳ . Sςχl ΕRΑOΓΑΙ ΔΙAΦOPΟΙ. τὴν δύναμιν ἔχει τοῦ προσδιορισμοῦ τοῦ καθόλου. καὶ τοῦτο δηλον ἐκ τοῦ πἀ̔ρ Ομήρῳ λέγοντος ὀνείρου. θωρῆξαί σε κέλευε καρηκομόωντἀς Αχαίους. φησὶν ὅτι ὡς μὴ ἀρκεσθεὶς τῶι ἄρθρῳ ἐπήγωγε τὸ “πανσυδἱῃ.̓̓ ὁθεν καὶ ἡπλά́νη τᾦ Aγαμέμνονι γέγονεν. 5 F. 103.̔ Οδὲ μέγας φιλόσοφος βαθύτερον καὶ ἀκριβέστερον 10 ἐξηγούμενος λέγει. In maτg. τὸν Πρόκλον φησιν. F. 254. Περὶ ὑποθετικῶν συλλογισμῶν ἐκ τοῦ μονοβίβλου Ἀμμονίου.̓ Επεὶδη τοὺς μὲν κατηγορικοὺς συλλογισμοὺς ἀνελλι- πῶς ὁA̓ριστοτέλης ἐλεπτούργησε τοὺς ἁπλοῦς ἁπλω-͂ς-κ. τ. λ. F. 261. Περὶ τῶν εἰδῶν πάντων τῶν συλλογισρεῶν. 1.a d11e est 15 muΜμ .-καὶ ἀποφατικαι.́ κοὶνη οὖν ἡλύσις. Cod. 21 29. ChaR. foτ1υ. 4o. m1.11. sæc. λ1v. exeu11te, ut op.tuor, acτ1.ptus Co11t. γo. Stobæ1. Ecl. Phγs. v1.detuτ esæ bouæ 11otæ Codex. ειναι τον σκοπον των κατηγορικων. Cod. 2138. ChaR. aæc. x111. Co11tm. et væ.a̓͂s PhRμ osopΜ- 20 cas deR11Νones aIPhabet1.co ord1.̓11e 6escr1.ptas, æd quæ pauc1. au11t moment1.. Τum Αr1.stoΙeΙ1.s Categor1.as-Υum̔́ Ορος καθολικὸς φιλοσο- φίας Πλά́τωνος-1.11 dne ταῦτα Εὐστράτιος ἱερεὺς ὑποτζετζίρος ἐρωτηθεὶς ἐξέθετο. Sequu11tuτ σοφιστικοὶ ἔλεγχοι-Ἀμμωνίου εἰς 25 F. 88. Σχόλια εἰς Αριστοτέλους τὰ πρῶτἀ Αναλυτικὰ α’πὸ φωνῆς Αμμωνίου. Kαὶ καλῶς Θεογωρος (Cod. θεοδορος] λέγει δύνασθαι διττὸν τας κατηγοριας. Co.d. 2665, ChaW sæc̔ x1v. Cont. d1.v. Γex. Gr. RVaν. exc. eScτ1.pt. ΕccIes. de prog11oat. CγτRμ l1. et Βasd.́ u..́. Πορφυριόυ περὶ Θεοῦ κριμάτωμ--̔Ο θεὸς εἰδὼς τὸ μέλλον φθάνει πολλάκις, τοὺς μὲν δἰ εὐσεβείας ἐτὶ νέους τοῦ βίου προ- 30 διεξάγων, τοὺς δὲ διὰ τοῦ μέλλοντος ἀπ αυ’τῆς ἔσεσθαι βλἅβας τοῖς οἰκειοτάτοις. τοὺς δὲ ἐλεῶν μελλούσων ἕνεκεν, ἀνηκέστων συμφορῶν προεξαιρῶν. Iηυg11oat1.ca eduod. s1.g11. Ζ0d.-Sæpe c1.tafuτ Βemoςπ1.- tua, ΒasΝ́us, de n1.ve, et to111.tru Kc. 35